Αρι8μίες #2

36 ώρες χωρίζουν κάθε μεσημέρι από τα επόμενα μεσάνυχτα.

45 χειραψίες ανταλλάσσουν συνολικά 10 άνθρωποι.

8 βασίλισσες μπορείς να τοποθετήσεις πάνω σε μια σκακιέρα με τρόπο ώστε να μην αλληλο-απειλούνται. Περισσότερες δε γίνεται. Λιγότερες είναι σχετικά εύκολο. Τη λύση με τις 8 μήπως μπορείτε να τη βρείτε;

18 μήνες ζει κατά μέσο όρο ένα ποντίκι.

3 πράγματα που αποδεικνύουν πως ο Χριστός ήταν "Έλληνας": Πρώτον, απασχολείτο στη δουλειά του μπαμπά του. Δεύτερον, ζούσε στο σπίτι των γονιών του μέχρι τα 33 του και τρίτον, ορκιζόταν πως η μητέρα του ήταν παρθένα, ενώ και εκείνη ορκιζόταν πως ο γιος της ήταν Θεός!

57 στους 100 εκπαιδευτικούς που απάντησαν σε έρευνα δήλωσαν πως αισθάνονται εξάντληση στη διάρκεια της εργασίας τους, ενώ 53 στους 100 υποστήριξαν πως αν μπορούσαν θ' άλλαζαν το επάγγελμα του καθηγητή. Η έρευνα διεξήχθη στην Αττική.

1628 π.Χ. σημειώθηκε το πρώτο τσουνάμι για το οποίο έχουμε πληροφόρηση. Η περιοχή που επλήγη ήταν το Αιγαίο, ενώ για τα θύματα και τις ζημιές δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία.

4 Έλληνες ποδοσφαιριστές έχουν φτάσει τις 90 συμμετοχές με τη φανέλα της Εθνικής μας ομάδας. Ο Αντώνης Νικοπολίδης που έχει ακριβώς τόσες, ο Στράτος Αποστολάκης που τις έχει ξεπεράσει κατά 6 και οι: Άγγελος Μπασινάς (με 100) και Θοδωρής Ζαγοράκης (με 120).

76 θανάσιμοι τραυματισμοί ηλικιωμένων ανά 100.000 κατοίκους είναι η ποσόστωση της συγκεκριμένης θνησιμότητας στη χώρα μας. Θανάσιμοι τραυματισμοί είναι αυτό που υπονοεί ο όρος, ενώ ηλικιωμένοι θεωρούνται οι άνω των 65 ετών.

135 λίρες Αγγλίας στοιχίζει η απλή μετάβαση με τρένο από το Λονδίνο στο Παρίσι με την αμαξοστοιχία Eurostar που περνάει υπόγεια το κανάλι της Μάγχης. Σκάρτες τρεις ώρες διαδρομής.

34 αρχαιλογικές ανασκαφές στη Βόρεια Ελλάδα, σε μια περιοχή όπου τα θέματα του Ελληνισμού υφίστανται την περιπέτεια των συγκρίσεων και των παραβολών με τους πολιτισμούς γειτονικών κρατών, χρηματοδοτήθηκαν με 200.000 και κάτι ευρώ. Την ίδια στιγμή οι 22 Έλληνες ποδοσφαιριστές που πήραν το Ευρωπαϊκό κύπελλο μοιράστηκαν πάνω από 5.000.000 ευρώ.

100.000.000 αντίτυπα είναι το φράγμα που "έσπασαν" οι πωλήσεις του χριστουγεννιάτικου τραγουδιού "White Christmas" στην παγκόσμια δισκογραφία.

85 χρόνια είναι το προσδόκιμο ζωής για τις Ελληνίδες! Οι Έλληνες ακολουθούν με μέσο όριο ζωής στα 82 έτη. Ακολουθούν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι...

Αρι8μίες #1

52 τοις εκατό των 15χρονων ελλήνων έχουν τερηδόνα.

4 στις 10 γυναίκες έχει πέσει θύμα βίας. Στην Ελλάδα. Σήμερα...

1 στα 6 αυτοκίνητα στη χώρα κυκλοφορούν με ελλείψεις ή εκπέμποντας αυξυμένους ρύπους, σύμφωνα με στοιχεία των ΚΤΕΟ.

8.500 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο φτάνει η τιμή αγοράς ακινήτων σε Βουλιαγμένη και Ψυχικό!

75 ετών έφυγε ο Γιασέρ Αραφάτ.

1877: Με τη συμφωνία του Αγίου Στεφάνου ιδρύεται η μεγάλη βουλγαρική ηγεμονία από τον Δούναβη έως το Αιγαίο, τμήμα έως τότε της ευρωπαϊκής Τουρκίας. Επιχειρείται εκβουλγαρισμός των σλαβόφωνων που προκαλεί αντίδραση των Σέρβων. Κάπως έτσι ξεκίνησε το Μακεδονικό.

84.230 φοιτητές θα είναι φέτος "πρωτάκια" σε ΑΕΙ και ΤΕΙ.

604 συναρπαστικές σελίδες έχει το βιβλίο του Dan Brown "Κώδικας Da Vinci", ένα βιβλίο πολυσυζητημένο και πολυδιαβασμένο που, ακόμα κι αν περιέχει ανακρίβειες ή αμφισβητούμενες πληροφορίες, έχει πλοκή, αγωνία, παρέχει ενημέρωση και εν τέλει αξίζει να το διαβάσεις.

17 από τα 100 ευρώ του ο μέσος έλληνας τα ξοδεύει για τη σίτισή του. Κατεβαίνοντας στα χαμηλότερα εισοδήματα το ποσοστό αυξάνεται μέχρι και 30%.

60.000 θάνατοι ετησίως στις μεγαλουπόλεις της Ευρώπης οφείλονται σε μακροχρόνια έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Τα πτυχία μας και στην επαρχία, φίλοι!

5.000.000.000 δολάρια είναι ο ετήσιος τζίρος της ταχύτατα αναπτυσσόμενης διεθνούς μαφίας που λεηλατεί τα μεγάλα μουσεία της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ρωσίας και τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς τους. Αν σας ζάλισαν τα μηδενικά το ποσό είναι 5 δισεκατομμύρια.

1 πρωτιά που δε φαίνεται να κινδυνεύει να χάσει ο κινηματογράφος Ααβόρα της Αθήνας. Ο λόγος για την πρώτη θέση στη λίστα των κινηματογράφων σε εφημερίδες, περιοδικά και internet. Η κατάταξη είναι βλέπετε αλφαβητική και η συγκεκριμένη αίθουσα έχει επιλέξει όνομα Α-Α-Β!

365 είδη τυριών έχει η Γαλλία και ο Ντε Γκολ αναρωτιόταν κάποτε "πώς να διοικήσεις μια τέτοια χώρα, με τόσα είδη τυριών!".

1 ευρώ φιλοδώρημα; Τι λες καλέ, αφήναμε ποτέ 340 δραχμές πουρμπουάρ; 341,75 για την ακρίβεια.

3 Ολυμπιάδες σαν αυτή της Αθήνας μας θα διοργανώνονταν με τον συνολικό τζίρο της βιομηχανίας "Harry Potter".

1 από τις έξυπνες ατάκες του Όσκαρ Ουάιλντ: "Οι νέοι -έλεγε- θέλουν να είναι πιστοί και δεν είναι. Οι γέροι θέλουν να είναι άπιστοι και δε μπορούν".

2 στο τετράγωνο κάνει τέσσερα, 3 στον κύβο 27, 4 στην τετάρτη 256, 5 στην πέμπτη 3125... Η δύναμη των δυνάμεων!

Η αγάπη είναι ο μόνος τρόπος

Η ζωή μας είναι γεμάτη επιλογές, κάποιες εύκολες και κάποιες δύσκολες... Κάποιες απλές και κάποιες σύνθετες, κάποιες ώριμες και κάποιες όχι... Όλες όμως αυτές οι επιλογές είναι τελικά δικές μας, είναι τελικά η ζωή μας...
Μερικές φορές είναι δύσκολο να δεχτούμε την αλήθεια, να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει... Κάνουμε λες και η μοναξιά μας είναι σημαντική, πολύ πιο σημαντική απ' όσο μπορούμε ν' αντέξουμε μέσα μας...
Άλλες φορές πάλι η ευτυχία είναι τόσο κοντά μας, που είναι μπροστά στα μάτια μας, μέσα στα χέρια μας, ζωντανή, πραγματική, δική μας... Όπου κι αν κοιτάξουμε γύρω μας, την βλέπουμε... Και δεν χρειάζεται πολλά για να την βρούμε, αρκούν τα βασικά... Αρκούν οι άνθρωποι που μας αγαπούν, οι άνθρωποι που αγαπάμε εμείς...
Γιατί ό,τι και να 'χεις, μπορεί μία μέρα να χαθεί, μπορεί μία μέρα να ξυπνήσεις και να λείπει... Και να μην μπορείς πια να ψάξεις να το βρεις...
Μόνο ό,τι ζει μέσα στην καρδιά μας δεν χάνεται ποτέ... Μόνο αυτό είναι το μέλλον και η ελπίδα!

Στρατής Χαβιαράς

«Προσόν να είσαι Έλληνας, εκτός κι αν ζεις στην Ελλάδα...»


Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;
Είναι συνείδηση, αλλά με αισθησιακές καταβολές ως προς τη γεωγραφία και τη γλώσσα, και με συναισθηματικές προεκτάσεις ως προς τον άνθρωπο.

Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.
Παιδί, λάτρευα τα απειροελάχιστα αστράκια των βρύων, τα αδέσποτα «μη με λησμονεί» και τις εξίσου λιλιπούτειες γαλάζιες πεταλούδες στα χωράφια και στους χωματόδρομους της Νέας Κίου. Εκεί, σ’ αυτή την πιο μικρή κλίμακα, εντυπώθηκε και η πρώτη μου αντίληψη του αιτίου - αιτιατού.

Η υπέροχη εκδοχή του Έλληνα.
Το ότι η ψυχή του δεν αντέχει πολύ την μαυρίλα. Στη μουσική, πριν καλά-καλά στεγνώσει το lacrimoso του, πού τον χάνεις πού τον βρίσκεις, στο vivace, να ξεδίνει εκεί ψυχή τε και σώματι.

Αυτό που με χαλάει.
Το «ανάστημα» του: όλο τρέχει και ποτέ δεν προφταίνει, στο χέρι το δεξί άσπρο γυαλί κραδαίνει, καθρεφτίζει θραύσματα ήλιου στα μάτια σου. Με το ζερβό χειρονομεί, το μεσιανό του δάχτυλο χωρίζοντας, βρίζοντας τρέχει, πέφτει και ματώνεται, σηκώνεται.

Προσόν ή μειονέκτημα να είσαι Έλληνας σήμερα;
Προσόν, εκτός κι αν ζεις στην Ελλάδα.

Παράγει πολιτισμό ο Έλληνας της νέας εποχής ή μένει προσκολλημένος σε μια ρητορική ελληνικότητα;
Ένας στους χίλιους δημιουργεί, χίλιοι καταναλώνουν (μη ρωτάς τι). Τόσες φέτες ψωμί στο τραπέζι και το μαχαίρι ακόμα πεινασμένο!

Με ποια ταυτότητα οι Έλληνες περιέρχονται τον σύγχρονο κόσμο;
Μόνη ταυτότητα η γλώσσα τους, την οποία αγνοούν όλοι οι άλλοι. Τη νεότερη ταυτότητα της ηπείρου τη φοράνε σαν ρούχο, και σαν ρούχο την φθείρουν.

Το ελληνικό μου «γιατί» κι ένα «πρέπει» που πέταξα.
Γιατί τα «μπορώ» μας να μην ξεπερνάνε τα «θέλω» μας; Για να είμαστε σοβαροί, πρέπει -λέει- και να δείχνουμε σοβαροί. Το «πρέπει» αυτό ο Καβάφης το πέταξε μακρύτερα απ’ όλους, υπενθυμίζοντάς μας πόσο σοβαρή είναι και η έκφραση των προβάτων.

Ο Έλληνας ποιητής μου.
Ο ποιητής που παίρνει αμπάριζα από τον Κάλβο ή τον Καβάφη και σε κάποιο χιλιόμετρο ολοκληρώνει το δικό του ιδίωμα, και καλπάζει στο θρυμματισμένο οδόστρωμα μ’ ένα λευκό πουλάρι ανάμεσα στα σκέλια του.

Η αδιαπραγμάτευτη ελληνική αλήθεια μου.
Η αλήθεια εκείνη, την οποία διαπραγματεύονται πολλοί αντί χρυσίου - οι εκάστοτε Εφραίμ και οι απολαμβάνοντες ασυλία• η αλήθεια της γης μου.

Η οδός των Ελλήνων στον παγκόσμιο χάρτη - ορίστε την.
Οδός ή πάροδος, στην «πολιτεία των ιδεών», στην αγορά, στα κιόσκια των συνταχνιών, στα παρασκήνια, σ’ έναν τέντζερη που κυλάει και δεν βρίσκει καπάκι, ενώ η θάλασσα μέσα του βράζει και βγαίνει από τα ρούχα της: «Ωρέ σεις, ρομφαίας βέλη, τι σκατά κατάντια είναι αυτή;».



Ο συγγραφέας Στρατής Χαβιαράς εργάστηκε από το 1967 ως το 2007 σε διάφορες θέσεις στο Harvard. Πρόσφατα βιβλία του είναι η νέα μετάφραση «Ποιημάτων του Κ.Π. Καβάφη» στα Αγγλικά (Ερμής 2004 και Center for Hellenic Studies, Harvard, 2007) και το «Πορφυρό και μαύρο νήμα», μυθιστόρημα (Κέδρος 2007).

Χρωματιστά Μαθηματικά

Σας μοιάζει ο αριθμός 2 πάντα με το χρώμα μπλε; Αν ναι, ερευνητές του Πανεπιστημίου Waterloo υποστηρίζουν πως δεν είστε οι μόνοι. Ο καθηγητής ψυχολογίας Mike Dixon, εκτιμά ότι ένας στους 2000 ανθρώπους βιώνει κάποια μορφή συναισθησίας (synaesthesia), την οποία περιγράφει ως ένωση δύο ή περισσότερων αισθήσεων. Μαζί με τον συνάδελφό του Phil Merikle έχουν δημιουργήσει το Ερευνητικό Κέντρο Συναισθησίας του Waterloo, αλλά μέχρι τώρα έχουν μόνο ένα θέμα έρευνας. Ψάχνουν όμως για περισσότερα. Οι τύποι και οι βαθμίδες συναισθησίας ποικίλουν, αλλά η πιο κοινή μορφή είναι η σύνδεση μεταξύ χρωμάτων και αριθμών ή γραμμάτων. Για παράδειγμα, κάποιος που έχει συναισθησία, πιθανώς πάντα να βλέπει ή να έχει την αίσθηση κάποιου χαρακτηριστικού χρώματος όταν βλέπει έναν συγκεκριμένο αριθμό.
Η φοιτήτρια Cera Cudahy του Πανεπιστημίου Waterloo όταν κοιτάζει μια ασπρόμαυρη εφημερίδα, την βλέπει σαν ένα ουράνιο τόξο από χρωματιστές επικαλύψεις πάνω από το κείμενο. Μπορεί να αντιλαμβάνεται αν έχει απαντήσει σωστά σε κάποιο μαθηματικό πρόβλημα από τον χρωματισμό της απάντησης που έδωσε. Για την Cudahy, κάθε ψηφίο από το 0 μέχρι το 9 μοιάζει να έχει μια επικάλυψη από διαφορετικό χρώμα. Πίστευε πως όλοι βλέπουν τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο μέχρι που προσπάθησε να διδάξει τη νεότερη αδερφή της πολλαπλασιασμό πινάκων.
"Είχε δυσκολίες με τον πολλαπλασιασμό, γι' αυτό πήρα ένα κομμάτι χαρτόνι και έφτιαξα ένα σχεδιάγραμμα, αλλά αντί να χρησιμοποιήσω αριθμούς χρησιμοποίησα χρώματα." λέει η Cudahy. "Η μητέρα μου και η αδερφή μου με κοίταξαν και μου είπαν, 'Δεν κάνουν όλοι Μαθηματικά με αυτόν τον τρόπο.' ". Τότε άρχισε να προβληματίζεται και να ενδιαφέρεται να μάθει γιατί ήταν διαφορετική. Μοιράστηκε τις εμπειρίες της με μερικούς φίλους και δασκάλους, αλλά κανείς δεν μπόρεσε να δώσει μια εξήγηση.
Η Cudahy ήταν τυχερή. Κατά την διάρκεια της έρευνας, ο Dixon άκουσε πολλές ιστορίες συναισθησίας με διαγνώσεις στα όρια της σχιζοφρένειας. Ενώ άλλοι περιφρονήθηκαν και αντιμετωπίστηκαν με δυσπιστία. Η οικογένεια της Cudahy ευτυχώς την αντιμετώπισε απλά ως λίγο ασυνήθιστη. Ο Merikle ήταν αυτός που κατάφερε να δώσει έναν ορισμό για την κατάσταση της Cudahy, όταν ακόμα ήταν φοιτητής στο πρώτο έτος της Ψυχολογίας. Από τότε, η Cudahy τροφοδότησε τους Dixon και Merikle με ένα ολόκληρο νέο αντικείμενο μελέτης. Συνεργαζόμενοι με μεταπτυχιακούς φοιτητές, μελετώντας τις εξηγήσεις και την αντίληψη της Cudahy, κατάφεραν να επινοήσουν διάφορα test ώστε να τους βοηθήσουν να καταλάβουν την κατάστασή της. Διαπίστωσαν πως χρειάζεται περισσότερο χρόνο να αντιληφθεί πράγματα που παρουσιάζονται με "λανθασμένο" χρωματισμό και πως οι συνδυασμοί χρωμάτων της πρόσφεραν ασυνήθιστες ικανότητες μνήμης.
Η έρευνα για την συναισθησία από τις αρχές του 1800, άλλοτε ανήκε στις προτεραιότητες και άλλοτε ήταν εκτός ενδιαφέροντος. Σήμερα όμως, απολαμβάνει μία αναβίωση, με τους ψυχολόγους να κάνουν χρήση νέων τεχνολογιών ώστε να κατανοήσουν και να κρίνουν το θέμα αυτό. Πανεπιστήμια στην Καλιφόρνια και την Αυστραλία έχουν επίσης ομάδες έρευνας που εργάζονται να ξετυλίξουν τα μυστήρια της συναισθησίας. Οι ανακαλύψεις τους, μπορεί να ρίξουν φως σε ένα θέμα που πολλοί με συναισθησία κρατούσαν μυστικό μέχρι τώρα. "Ο κόσμος πλέον έχει ένα όνομα γι' αυτήν τη κατάσταση. Δεν είναι μία νόσος. Αν είναι κάτι θετικό είναι ότι μπορεί να τους βοηθήσει να έχουν καλύτερη μνήμη." λέει ο Dixon.
Η πρώιμη έρευνα περί συναισθησίας παρουσίασε γενετικούς δεσμούς και υποδεικνύει πως οι γυναίκες είναι έξι φορές πιο πιθανό από τους τους άντρες να ανήκουν σε αυτήν τη κατάσταση. Η Cudahy, όσα περισσότερα μαθαίνει τόσο πείθεται ότι αυτό που έχει είναι περισσότερο δώρο παρά κατάρα. Συγκεκριμένα, λέει: "Δεν θα ήμουν ο εαυτός μου αν έχανα αυτήν την ικανότητα, θα ένιωθα σαν ένα κομμάτι του εγώ μου να έχει φύγει αφού δεν θα μπορούσα να το κάνω πλέον. Είναι τόσο φυσικό και είναι ο τρόπος που πάντα έκανα τα πράγματα. Νομίζω με βοήθησε στο να κοιτάξω έξω απ' τα πλαίσια και να καταλάβω πως δεν βλέπουν όλοι τον κόσμο με τον τρόπο που τον βλέπεις εσύ.".